Medimagazin logo

İntern doktorun bu konuşması ayakta alkışlandı

14 Mart Tıp Bayramı kutlamaları çerçevesinde Zonguldak Tabipler Odası ve Zonguldak Karaelmas Üniversitesi Tıp Fakültesi tarafından düzenlenen kutlama töreninde, tüm Tıp Fakültesi öğrencileri adına bir konuşma yapan 6. sınıf öğrencisi İnt. Dr. Mehtap Avcı, dakikalarca ayakta alkışlandı
Kaynak: www.zto.org.tr
İntern doktorun bu konuşması ayakta alkışlandı
Abone Ol:
Medimagazin google abone ol

ZKÜ Tıp Fakültesi salonunda yapılan törende ilk konuşmacı olarak söz alan Avcı, yaptığı konuşmayla tüm intörnlerin sesini duyurdu.

 

Sayın rektörüm, sayın dekanım, sayın hocalarım, Sayın Zonguldaklılar, sevgi ve saygıya değer dönem arkadaşlarım, geleceğin hekimleri sevgili fakülte arkadaşlarım, hepinizi saygıyla selamlıyorum.

 

14 Martta yapılacak törende intörnlerden birinin konuşma yapması istenildiği için müteşekkiriz. 6 yılın sonunda belki de ilk defa sesimizi duyurabileceğiz. Bu konuşmayı hazırlarken bireysellikten uzaklaşmak ve dönem 6 olarak hepimize hitap etmesini istedik, bu konuşma bireysel değil, dönem 6 olarak bizim konuşmamız, bizim sesimizdir.

 

Bizler bu fakülteye girebilmek için ilköğretimden itibaren çalışan, liseyi dereceli okullarda okuyan, üniversite sınavında ilk % 5’lik dilime giren gençlerdik. Çoğumuzun hedefi kuşkusuz hekim olmaktı.Hayallerimizi gerçekleştirdik ve  Tıp fakültesine başladık.Zamanın nasıl geçtiğini anlamadan intörn doktorlar olduk.  İntörnün kelime anlamı ön hekimdir.Peki biz ön hekimlik yapıyor muyuz? Hastanede nelerle uğraşıyoruz? Gündüzleri hemşirelerin işleri çok o zaman gündüz kanlarını intörnler alsın, radyoloji asistanları telefonlarını açmıyor, personellerde işleri önemsemiyor zaten, intörn radyoloji asistanlarının peşinden koşup filmleri okutup, filmleri bastırmalı, hastaya kan verilecek al bu onay formunu hastaya imzalat, şu hastanın sondası takılacak, bu hastaya ng takıp hastanın midesi yıkanacak, şu hastadan kan kültürü alınacak, burada yazıcı yok yazıcı olan bir yerde bu dosyayı yazdır, hastanın sonuçları çıktı sonuçlarını yaz ve sayamayacağımız onlarca iş. Bir intörn tabi ki kan almalı, tabi ki sonda takmalı, ng takıp hastanın midesini yıkamalı, ancak  hasta takip etmeyi kim yapacak, personeller mi hemşireler mi? Bütün bu işleri yaparken, kimsenin bize saygı duymadığını ifade etmek de yanlış olmaz sanırım. Bu konuda her servis hocasına hiç şüphesiz büyük görev düşmektedir. Yarın sahaya çıktığımızda hekimlik sanatını en iyi şekilde icra etmemiz için bu gün bizim ustalarımızla beraber çıraklık eğitimimizde hasta tartışıyor, hasta takip edip, reçete düzenliyor olmamız gerekmiyor mu?

 

Ülkemizde doktor açığının fazla olması nedeniyle her yerde hiçbir donanımı olmayan üniversitelerin binalarında yetersiz sayıdaki hocaya rağmen açılan tıp fakülteleri ile karşı karşıyayız. Amaç hekim sayısını artırmak mı yoksa kaliteli hekimler yetiştirmek mi bilinmiyor. Halkımıza sağlık sisteminin kusursuz hale getirilmeye çalışıldığı gösterilse de yapılanların perde arkası kaygı vericidir. Yeni düzenlemelerle birlikte performans sistemine geçildi. Ne kadar hasta muayene edersen o kadar maaş alırsın. Tıp fakültesi hastanelerinin birinci amacının eğitim olması gerektiği unutulmamalıdır. Hocalarımızı polikliniklerde hasta bakmaya iten sistemi yanlış bulmakla birlikte daha önce ki sistemin de doğru olduğunu söyleyemeyiz. Tababet sanatı usta çırak ilişkisiyle öğrenilecekse ustalarımızın çıraklarıyla daha çok ilgilenmesinden başka bir şey istemiyoruz. Hekim adayları olarak bizler kuşkusuz vereceğimiz sözün arkasında olacağız.

 

Şimdilerde bir sosyal paylaşım sitesinde sıkça karşımıza çıkan “ülkemizde bir şoför, günde sürekli 5 saat, toplamda 9 saat araç kullanabilmektedir. İzmir'den Ankara'ya tek şoförle seyahat edemeyen sizler, sağlığınızı kesintisiz 36 saat çalışan bir asistan hekime emanet etmek zorunda bırakıldığınızı biliyor musunuz” paragrafı biraz olsun ilgi çekmeyi başardı. Hangi meslek grubunda bu kadar ağır çalışma şartları var, ve bizim işimiz hata kabul etmeyecek kadar değerli olan insan sağlığıdır. Gün aşırı nöbetlere gerekçe olarak bizlerin en zor şartlarda çalışmaya alışmamız gösteriliyor. Bu söylemin ne kadar mantıklı ve yararlarının ne kadar sağlıklı olduğu tartışma konusudur.

 

Diğer taraftan  maalesef ki hastaların, şifa bekledikleri hekimlere saygısı, sevgisi kalmamıştır. Öyle ki, halkımız hekime diklenmeyi, gerekirse bağırıp çağırmayı kendinde hak olarak görmeye başlamıştır. “Parasıyla değil mi, tabi ki bakacaksın bana!, benim verdiğim vergiyle geçiniyorsun” düşüncesi topluma empoze edilmeye çalışılmıştır ve bunda da başarıya ulaşıldığı görülmektedir. Hiçbir devlet kurumunun kapısını çalmadan içeriye giremeyen vatandaş, muayene ve doktor odalarının kapısını çalma tenezzülünü göstermeden içeri girmeyi en doğal hakkı gibi görmektedir. Sürekli kapısının açıldığı bir muayene odasında çalışan hekim, hastasına ne kadar koopere olabilir ve muayenesi ne kadar başarılı olabilir?Biz hekimler olarak yıpratıcı ve uzun tahsil hayatımızın  sonrasında başladığımız yorucu mesailerimizin karşılığını hiçbir şekilde görememekte ve bu incitici düşüncenin karşısında yine de hasta bakmaya devam etmek zorunda bırakılmaktayız. Hekimlere şiddet uygulamaktan çekinmeyen bir kitle var karşımızda ve artık hekimler olarak can güvenliğimiz bulunmamaktadır. 

 

6 yılın sonunda büyük uğraşlar sonunda bitirdiğimiz fakülteden mezun olurken diplomalarımız verilmemektedir. Mecburi hizmetimizi yapmadığımız zaman bizler hekim statüsünde bulunmamaktayız. Eğer hekim kimliğini almak istiyorsak mecburi görevimizi yapmak zorunda bırakılıyoruz, aynı polisler ve askerler gibi. Polisler ve askerlerle aynı statüye konulurken unutulmaması gereken bir şeyi de hatırlatmak isteriz; polislerin ve askerlerin eğitim masraflarının tamamı devlet tarafından karşılanırken, bizler eğitimimiz sırasında devletten hiçbir yardım almamaktayız. Üstüne üstlük gösterdiğimiz emeklerin karşılığında devlete harç parası adı altında para yatıran ve öğrenim hayatımız boyunca tam bir statümüz olmadan ihtiyaç durumuna göre kimi zaman personel, kimi zaman hemşire, kimi zaman da hekimiz bizler.

 

Umarız halkımız ve biz hekimler layık olduğumuz sağlık sistemine en erken zamanda kavuşuruz. Dileriz tüm insanlar insanca yaşama hakkına sahip olur. Dileriz gelecek yılki intörn arkadaşlarımızla görüştüğümüz zaman bir şeyler değişmiş olur. Bazılarınızın içinizden, sizin yaptığınız intörnlük mü bizler neler yaptık dediğini işitir gibiyiz. Unutmamalıyız ki bir şeylerin değişmesine izin verilmeseydi insanlık hala taş devrinde yaşıyor olurdu. Bizim sesimize kulak verdiğiniz için sonsuz teşekkürler...

 

2010-2011 dönem 6 intörnleri olarak hepinizi saygıyla selamlıyor 14 mart tıp bayramınızı en içten dileklerimizle kutluyoruz...

i̇ntern
doktorun
bu
konuşması
ayakta
alkışlandı
Yorum (13)
Serdar Akça
Sayın Dr. Mehtap Avcı'yı duygusal ve depresif ancak genede umutlarını yitirmemiş bir şekilde konuşmasını yaptığı için tebrik ederim. Sayın Avcı konuşmasında Türkiye'de tıp fakültesine girenlerin çalışkan ve akademik başarısı olanların ilk %5lik dilimdekilerden oluştuğunu tespitini ifade etmiş, uzun dönemde bu dilimin aşağı düşmemesi ve günden güne azalan mesleki saygınlığımızın korunması biz doktorların elinde kimse bize hak etmediğimiz bir saygınlığı vermeyecek. Hiç bir siyasetçi popülizme bu kadar açık bir konuda doktorlardan taraf olmayacaktır, doğruları saptırmayı, gerçeği saklamayı kamuoyu yönlendirme ve oluşturma amacıyla aynen şu anda yapılmakta olduğu gibi insafsızca kullanacaktır. Bu duygusal konuşmada tespit edilen sorunlar vardır ancak çözüm önerileri yoktur. intörnlerin iş tanımlarının düzgün yapılması ve başka bir şey istenilmemesi gerekir (henüz bu aşamadan uzağız), eğitimimizdeki usta çırak ilişkisinin devamı için ustalara saygının ve çıraklara sevginin unutulmaması gerekir (herkes yalnızca kendi telaşına düşürülürse bu ilişki yıkılır, şu anda bilinçli olarak bu uygulanıyor). Mesleğimizdeki ağır çalışma şartlarını hepimiz biliyoruz özellikle devlet hastanelerindeki sayısı az uzmanlar ve eğitim hastanelerindeki asistanların hali fiilen içler acısı (kağıt üzerinde hiç bir sorun yok, kılıf hazırlanmış) bu durum karşısında bir çözüm önerimiz bile yok (sizin yaptığınız intörnlük mü biz neler yaşadık bile diyoruz). Doktora şiddet uygulandığında sessiz kalan bakanlık (en asgarisinden mesela adaleti geciktirdiği gerekçesiyle bir hakim veya savcıya şiddet uygulamaya kalkan olursa ne ceza alacaksa doktorada şiddet uygulamayı makul gören zihniyete aynı cezanın verilmesini talep edebilir) ve bizler doktora şiddet uygulanan yerlerde diğer hastaların şiddeti engel olmasını talep etmeliyiz. Mecburi hizmeti yapmadan diplomanın verilmemesini ise anayasa mahkemesi yasaya uygun buldu, devletimizin tabiki bende çalışacaksın şu yerde çalışacaksın deme hakkı var, ancak doktorunda ben devlette çalışmayacağım deme hakkı olmalı, mahkemenin kararı yasaya uygun olabilir ancak insan haklarına ve vicdana uygun değil, bu durumda hak nasıl aranır tabip odaları bu konuyu neden devamlı gündemde tutup insan hakları yönüyle mahkemeye taşımaz anlayabilmiş değilim. Ankara'da 13 Mart'ta yapılan belkide 30000 kişinin katıldığı biz rahat değiliz, sorunumuz var yürüyüşündeki mesajları bile çarpıtan ve insanların gözünün içine bakıp gerçekleri söylemeyen , medyayı baskı altına alıp hak arayışını engelleyen bir bakanımız varken tabip odaları bakanın istifasını bile isteyemiyorsa ve bizler kendi aramızda asgari bir müşterekte bile buluşamıyorsak Sayın Avcı ve önümüzdeki dönemde gelecek intörnler dahada karamsar konuşmalar yapmaya devam edecekler diye düşünüyorum. Ben siyaset yapmak istemiyorum, sağ görüş, sol görüş, liberal görüş, muhafazakar görüş, yandaş veya darbeci diye adlandırılmak istemiyorum, mesleğimizde ters giden bir şeyler var ve kamuoyunu yanımıza çekip sorunlar ile ilgili temel önerilerimizi ortaya koymalıyız ancak yolu nedir bilmiyorum, hemen örgütlü toplum olalım, gelin birlikte sorunların çözümüne odaklanalım önerileri gelecektir ancak tabip odalarının mesleki örgütler olmaktan çıktıklarını ve siyasi meşreplerine göre olaylar karşısında tavır aldıklarını ve meslek dışkı konularda çok yüksek sesle konuşurken sahadaki gerçek sorunlar karşısındaki sessizliklerinden rahatsızım. Sessiz çoğunluktan katkı ve öneri bekliyorum, ne yapılabilir? lütfen hep beraber düşünelim. saygılarımla.
0
Cevapla
Fırat Tıp
İntörn doktor olarak aynı sıkıntılarla karşı karşıyayız..fırat üniversitesi intörn doktorları olarak sizlere destek veriyor, sesimizi duyurmaya çalıştığınız için teşekkür ediyoruz...
0
Cevapla
Hakan Koç
Yıllardır aynı muhabbet. Bu intern arkadaş ileride asistan olunca umarım abileri ablaları gibi olmaz buna bir çözüm bulur. Ya da belki bu yazdıklarını hatırlamaz bile.
0
Cevapla
selçuk önce
1- tıp etğimi devlet üniversitelerinde ücretsizdir.ödenilen kısım sadece harçtır. 2-açılan tabela üniversitelerinden bahsedilmiş, zonguldak karaelmas üni. de neyin nesi? 98 de ben ege üni. ne girerken öyle bir tıp fakültesi görmemiştim listede. 3-intern hekimlerin çalışma şekillleri tüm üni.lerde böyledir.Ne yazık ki bu kanayan bir yaradır.Bari rahat bıraksınlar da, TUS çalışabilsin öğrenciler.
0
Cevapla
AHMET YILDIRIM
Hekimlik sanattır ve usta çırak ilişkisiyle ,bilimsel bilgi birikimini hocalarımızdan ,kıdemlilerimizden öğrendik.Bunun istismar edilmemesi lazım.Artık daha az stresle ,daha rahat fiziki koşullarlada bu eğitim verilebilir.Bu eğitim kalitesinide artırır.
0
Cevapla
Yorum Yaz
0/300

Bu haberler de ilginizi çekebilir